Düzce Kışın Gezilecek Yerler: Topuk Yaylası’nda Göl Manzarası ve Şelaleler

Bıçkı Deresi üzerinde, devasa kayın ve gürgen ağaçlarının arasından 130 metrelik devasa bir kaya basamağından dökülen bu efsanevi şelale; kış aylarında dondurucu soğuklarla birlikte sularının kısmen veya tamamen donarak devasa buz sarkıtlarına dönüşmesiyle kelimenin tam anlamıyla bir “Buzdan Şato”ya bürünmektedir. Ziyaretçilerin o yazlık kalabalığının tamamen bittiği o dondurucu kış günlerinde, ahşap merdivenlerden inerek bu devasa buz heykelinin önünde durmak; insanın doğanın o evcilleştirilemez, maskülen ve jeolojik gücü karşısındaki küçüklüğünü iliklerine kadar hissettiren sarsıcı bir doğa terapisidir.

Düzce’nin o balta girmemiş sarıçam ormanlarının tam kalbine açılmış, ortasında devasa bir gölet barındıran bu eşsiz plato; kış mevsiminde metrelerce karın altında kalarak sivil dünyanın tüm kargaşasından tamamen izole olmuş destansı ve aristokrat bir “Alp” inzivasına dönüşmektedir. Dondurucu rüzgarların o çam ağaçlarının tepesinde çıkardığı uğultuyu dinleyerek tamamen donmuş göletin etrafındaki karlı patikalarda yürümek ve ardından yanan devasa bir şöminenin ateşine sığınmak; ziyaretçilere doğanın en acımasız soğuğunu en lüks ve huzurlu şekilde tecrübe etme imkanı vermektedir.

Batı Karadeniz’in o yemyeşil ve ormanlık coğrafyasında aniden karşınıza çıkan bu devasa Roma kenti ve antik tiyatro; kış aylarında o asırlık basamaklarına düşen beyaz kar örtüsü ve gri gökyüzüyle son derece ağırbaşlı, hüzünlü ve epik bir arkeolojik yalnızlığa bürünmektedir. Ziyaretçilerin olmadığı o serin kış günlerinde, karlar altındaki o devasa antik tiyatronun basamaklarında (kavea) oturup vadinin kış uykusunu izlemek; medeniyetlerin doğa ve zaman karşısındaki o kaçınılmaz sonunu kışın o derin, melankolik atmosferinde tefekkür etmenizi sağlamaktadır.

Dışarıdaki o dondurucu ve fırtınalı Karadeniz ayazına inat, içine adım attığınız anda sizi saran o sabit, ılıman ve gizemli havasıyla tam bir yeraltı sığınağına dönüşen bu karstik mağara, kış aylarının en izole keşfidir. Damlayan suların oluşturduğu o kristalize sarkıt ve dikitlerin arasında, kışın tüm yıpratıcı hava şartlarından tamamen kopmuş bir şekilde el feneri ışığında yürümek; ziyaretçilere yerin metrelerce altında, milyonlarca yıllık jeolojik bir sanat galerisini konforla tecrübe etme imkanı sunmaktadır.

Uğur Suyu’nun o devasa kayaları yararak oluşturduğu, içerisinde “Cadı Kazanı” adı verilen derin ve korkutucu çukurların bulunduğu bu sarp kanyon; kış aylarında sularının dondurucu derecelerle buluşması ve etrafının karla kaplanmasıyla kelimenin tam anlamıyla gürültülü ve vahşi bir kışlık su şölenine dönüşmektedir. Çamurlu ve karlı patikalardan geçerek o dondurucu suların kanyon duvarlarında çıkardığı yankıyı dinlemek; insanın doğanın o evcilleştirilemez, maskülen ve hırçın gücüyle baş başa kaldığı, oldukça eforlu ve adrenalin yüklü bir trekking macerasıdır.

Düzce’nin en yüksek noktalarından biri olan ve 1830 metre rakımla bulutları delen bu efsanevi yayla, kış aylarında metrelerce kalınlıktaki kar örtüsüyle Batı Karadeniz’in en heyecan verici ve izole kar safarisine dönüşmektedir. Gökyüzüne uzanan asırlık ormanların dondurucu fırtınalara geçit vermediği bu bakir coğrafyada, karlar altındaki o uçsuz bucaksız tepelerde kar araçlarıyla veya özel yürüyüşlerle ilerlemek; doğanın o en saf, en el değmemiş ve en dondurucu halini yaşamak isteyen kış sporu tutkunları için inanılmaz bir inzivadır.

Karadeniz’in o devasa, köpüklü ve dondurucu kış dalgalarının dövdüğü sarp bir falez üzerine inşa edilmiş bu asırlık Ceneviz kalesi, kış mevsiminde o yıkık surlarına çarpan fırtınalarla tam bir epik denizci destanına bürünmektedir. Ziyaretçi kalabalığının tamamen bittiği o dondurucu kış günlerinde, kalenin o asırlık taşları arasında yürüyerek Karadeniz’in o hırçın, gri sonsuzluğunu izlemek; medeniyetlerin doğanın bu acımasız kış şartlarında denizlere hükmetme mücadelesini sarsıcı bir şekilde hissettirmektedir.

Elmacık Dağları’nın eteklerinde yer alan ve etrafı devasa kış ormanlarıyla çevrili bu sığ ve sazlık göl, kış mevsiminde sularının durgunlaşması ve üzerine çöken yoğun orman sisiyle son derece pastoral, melankolik ve hüzünlü bir doğa platosuna dönüşmektedir. Dondurucu dağ rüzgarlarına karşı ahşap seyir iskelesinde yürüyüp, sazlıkların arasındaki kışlayan göçmen kuşların o yalnız silüetlerini izlemek; şehrin gürültüsünden anında sıyrılıp doğanın o mutlak ve yavaşlayan kışlık döngüsüyle baş başa kalmak isteyenler için eşsiz bir tabiat terapisidir.

Düzce’nin o balta girmemiş kayın ve meşe ormanlarına gizlenmiş bu ufak ama büyüleyici göl, kış aylarında sularının kısmen donması ve etrafının karla kaplanmasıyla kelimenin tam anlamıyla bir İskandinav kış masalına bürünmektedir. Ziyaretçilerin olmadığı o dondurucu sessizlikte, gölün o bembeyaz yüzeyine yansıyan kış ormanını izlemek ve bu mutlak sükuneti dinlemek; insanın doğanın o evcilleştirilemez, vahşi ve saf güzelliği karşısındaki yalnızlığını sarsıcı bir şekilde hissettiren, medeniyetten uzak bir kışlık inzivadır.

Gürgen, meşe ve kestane ormanlarının tam kalbine açılmış kanyonlar arasından peş peşe dökülen bu şelaleler kümesi; kış mevsiminde sularının dondurucu derecelerle buluşması ve kayalıkların buz sarkıtlarıyla kaplanmasıyla tam bir “Kristal Vadi”ye dönüşmektedir. Karlı ve dik patikalardan geçerek o dondurucu suların kanyon duvarlarında çıkardığı uğultuyu dinlemek; insanın doğanın o jeolojik heykeltıraşlık gücü karşısındaki küçüklüğünü iliklerine kadar hissettiren, oldukça eforlu ve adrenalin yüklü bir kışlık orman macerasıdır.

Dışarıdaki o dondurucu ve bıçak gibi kesen Batı Karadeniz ayazından kaçıp, şehrin o köklü antik geçmişine ve Roma imparatorlarının ihtişamına sımsıcak bir ortamda sığınmak isteyenler için tasarlanmış olan bu müze, kış aylarında kültür gezilerinin en konforlu durağıdır. İklimlendirilmiş salonlarda sergilenen Prusias ad Hypium Antik Kenti’nden çıkarılan o devasa Tyche heykelini, Orpheus mozaiklerini ve eşsiz mermer lahitleri üşümeden incelemek; ziyaretçilere o karlı çam ormanlarının arasında efor sarf etmeden inanılmaz sarsıcı ve entelektüel bir arkeolojik kış yolculuğu yaşatmaktadır.

Gölyaka ilçesinin sarp ve geçit vermez dağlarına gizlenmiş, etrafı devasa çam ormanlarıyla çevrili ve ortasından kıvrılarak akan bir gölet barındıran bu efsanevi plato; kış mevsiminde metrelerce karın altında kalarak sivil dünyanın tüm kargaşasından tamamen izole olmuş destansı bir “Alp” inzivasına dönüşmektedir. Gökyüzüne uzanan asırlık ağaçların dondurucu rüzgarlara geçit vermediği bu bakir coğrafyada, karlar altındaki ahşap yayla evlerinin o mutlak sessizliğini dinlemek; doğanın o en saf, en el değmemiş ve en maskülen halini yaşamak isteyen ekstrem kış kampçıları için inanılmaz bir rotadır.

Düzce’nin Uğur köyü sınırlarında, volkanik bir çöküntünün sularla dolmasıyla oluşan ve etrafı kayın, köknar, gürgen ağaçlarıyla çevrili bu gizemli gölet; kış aylarında yüzeyinin tamamen donması ve etrafının metrelerce kar altında kalmasıyla kelimenin tam anlamıyla pastoral bir İskandinav kış masalına bürünmektedir. Ziyaretçilerin olmadığı o dondurucu sessizlikte, gölün o bembeyaz yüzeyine yansıyan kış ormanını izlemek ve bu mutlak sükuneti dinlemek; insanın doğanın o evcilleştirilemez, vahşi ve saf güzelliği karşısındaki yalnızlığını sarsıcı bir şekilde hissettiren, medeniyetten uzak bir kışlık inzivadır.

Akçakoca’nın o devasa kayın ormanlarına gizlenmiş, 50 metre yüksekten dökülen bu görkemli şelale; kış aylarında sularının dondurucu Karadeniz ayazıyla buluşup kısmen donmasıyla tam bir “Kristal Vadi”ye dönüşmektedir. Karlı ve çamurlu dik patikalardan geçerek o dondurucu suların kanyon duvarlarında çıkardığı yankıyı dinlemek; insanın doğanın o jeolojik heykeltıraşlık gücü karşısındaki küçüklüğünü iliklerine kadar hissettiren, oldukça eforlu ve adrenalin yüklü bir kışlık orman macerasıdır.

Karadeniz’in o dondurucu ve fırtınalı poyrazına asırlardır göğüs geren ve 19. yüzyıl sivil mimarisinin o estetik, çantı ve ahşap karkaslı şaheserlerini barındıran bu tarihi mahalle; kış mevsiminde o sarp sokaklarına düşen karlar ve bacalarından tüten odun dumanlarıyla tam bir nostaljik Karadeniz kış masalına bürünmektedir. Aşı boyalı ve beyaz badanalı o eski konakların arasında esen soğuk rüzgara inat yürüyüş yapmak; ziyaretçileri modern çağın betonarme soğukluğundan söküp alarak, geçmişin o telaşsız, samimi ve sımsıcak kışlarına doğru hüzünlü bir zaman yolculuğuna çıkarmaktadır.

Yığılca ilçesi sınırlarında, sarp ormanların ortasında devasa bir ayna gibi uzanan bu geniş su havzası, kış aylarında sularının kısmen durgunlaşması ve üzerine çöken yoğun orman sisiyle son derece pastoral, melankolik ve hüzünlü bir doğa platosuna dönüşmektedir. Dondurucu rüzgarlara karşı göl kenarında durup, kışlayan göçmen kuşların o yalnız silüetlerini ve suya yansıyan karlı dağları izlemek; şehrin gürültüsünden anında sıyrılıp doğanın o mutlak ve yavaşlayan kışlık döngüsüyle baş başa kalmak isteyenler için eşsiz bir tabiat terapisidir.

Yaz aylarında Türkiye’nin en popüler rafting merkezlerinden biri olan ve adrenalin tutkunlarıyla dolup taşan Melen Çayı, kış mevsimi geldiğinde o çılgın kalabalığı geride bırakıp sularının en hırçın, en gürültülü ve en vahşi haline bürünmektedir. Dondurucu kış rüzgarlarının o asırlık çınar ağaçlarının tepesinde çıkardığı uğultuyu dinleyerek nehir kenarındaki Dokuzdeğirmen köyünde yürüyüş yapmak ve o gri/kahverengi çamurlu suların devasa kayaları nasıl dövdüğünü izlemek; doğanın o evcilleştirilemez kışlık dinamizmini iliklerinize kadar hissettirmektedir.

Elmacık Dağları’nın o balta girmemiş, devasa çam ve köknar ağaçlarıyla kaplı derinliklerinde gizlenmiş bu sakin plato, kış aylarında metrelerce karın altında kalarak kelimenin tam anlamıyla pastoral bir İskandinav kış masalına bürünmektedir. Ziyaretçilerin olmadığı o dondurucu sessizlikte, bembeyaz karlar üzerindeki yalnız yayla evlerini izlemek ve bu mutlak sükuneti dinlemek; insanın doğanın o evcilleştirilemez, vahşi ve saf güzelliği karşısındaki yalnızlığını sarsıcı bir şekilde hissettiren ekstrem bir doğa rotasıdır.

Kaynaşlı ilçesinin ormanlık yamaçlarına gizlenmiş, etrafı devasa sarıçam ve kayın ağaçlarıyla çevrili bu sükunet dolu gölet; kış aylarında sularının kısmen donması ve etrafının karla kaplanmasıyla tam bir melankolik “Kuzey Ormanları” atmosferine bürünmektedir. Karlı patikalardan geçerek o dondurucu sessizliğin ortasındaki bu su kütlesine ulaşmak ve gölün o gri yüzeyine yansıyan çıplak ağaçları izlemek; insanın doğanın o mutlak, yalın ve dondurucu sükuneti karşısında duyduğu hayranlığı zirveye taşıyan, huzur dolu bir kış yürüyüşü noktasıdır.

Topuk Yaylası’nın o dondurucu rüzgarlarında veya Güzeldere’nin karlı patikalarında harcanan enerjiyi, Kafkas ve Balkan göçmenlerinin Düzce’ye miras bıraktığı o bol cevizli, hamurlu ve sımsıcak lezzetleriyle geri kazanmak; bu yorucu kış tatilinin tartışmasız en ısıtıcı ve efsanevi finalidir. Dışarıdaki eksi derecelerden kaçıp; odun ateşinde kızaran o dumanı tüten “Kiremitte Alabalık”ı tatmak, ardından tereyağlı süzme yoğurtla servis edilen sımsıcak “Boşnak Mantısı” ve cevizli “Haluj (Çerkez Mantısı)” ile bedeni şarj etmek, vücudun kış soğuğuna karşı ihtiyaç duyduğu tüm kalkanı anında örmektedir.