Osmaniye Kışın Gezilecek Yerler: Zorkun Yaylası’nda Kar ve Fıstık

Ceyhan Nehri’nin kıyısında, devasa çam ve meşe ormanlarının kalbine gizlenmiş bu eşsiz Geç Hitit dönemi kalesi; kış mevsiminde o sarp kayalıkların üzerine çöken pus ve ormandan esen dondurucu rüzgarlarla tam bir Indiana Jones film setine dönüşmektedir. Ziyaretçi kalabalığının tamamen bittiği o dondurucu kış günlerinde, Türkiye’nin ilk açık hava müzesi olan bu alanda o devasa bazalt aslan heykellerinin ve hiyerogliflerin arasında yürümek; medeniyetlerin doğanın bu acımasız gücü karşısında sanatı nasıl bir ölümsüzlük mühürüne dönüştürdüğünü sarsıcı bir şekilde hissettirmektedir.

Çukurova’nın o ılıman kışına inat, Amanos Dağları’nın zirvesinde yer alan ve 1650 metre rakımla bulutları delen bu efsanevi yayla; kış aylarında metrelerce karın altında kalarak sivil dünyanın tüm kargaşasından tamamen izole olmuş destansı bir “Alp” kış safarisine dönüşmektedir. Gökyüzüne uzanan asırlık çam, sedir ve köknar ağaçlarının dondurucu fırtınalara geçit vermediği bu bakir coğrafyada, karlar altındaki o ıssız ahşap yayla evlerinin sessizliğini dinlemek; doğanın o en saf, en maskülen ve en dondurucu halini iliklerine kadar hissetmek isteyen macera tutkunları için inanılmaz bir inzivadır.

Ceyhan Nehri vadisine hakim, uçsuz bucaksız Osmaniye ovasının ortasında yükselen bu zarif antik kent; kış mevsiminde o sapsarı bozkırın puslu havası ve gri bulutlar altında son derece ağırbaşlı, hüzünlü ve epik bir yalnızlık anıtına bürünmektedir. Ziyaretçilerin olmadığı o serin kış günlerinde, antik kentin o meşhur sütunlu caddesinde yürüyüp, karlar altındaki (veya kış yağmurlarıyla ıslanmış) devasa antik tiyatronun basamaklarında oturmak; medeniyetlerin doğa ve zaman karşısındaki o kaçınılmaz sonunu kışın o derin, melankolik atmosferinde tefekkür etmenizi sağlamaktadır.

Dışarıda eksi derecelere yaklaşan o dondurucu Amanos Dağları ayazı hüküm sürerken ve Ceyhan Nehri’nin vadilerine kış sisi çökerken, yerin derinliklerinden fışkıran bu şifalı sıcak sulara girmek, bedeni ödüllendirmek için yaratılmış kusursuz bir kışlık sığınaktır. Çam ve meşe ormanlarının ortasında, o yoğun termal buhar bulutlarının arasından karşıdaki dumanlı dağları izleyerek 32 derecelik kalsiyum zengini sularda dinlenmek; kış tatilinin tüm o dondurucu yorgunluğunu saniyeler içinde silip atarak ziyaretçilere doğanın kucağında lüks bir zıtlık terapisi sunmaktadır.

Çukurova’yı Suriye’ye bağlayan tarihi İpek Yolu’nun tam kalbinde, simsiyah volkanik bazalt kayalıkların üzerine adeta bir mühür gibi basılmış olan bu devasa garnizon; kış aylarında o siyah taşlarının üzerine düşen gri kış ışığıyla tam bir “Yüzüklerin Efendisi” dekoruna dönüşmektedir. Dondurucu bozkır rüzgarlarının o labirenti andıran tonozlu odalar ve yıkık surlar arasında çıkardığı uğultuyu dinleyerek kalenin zirvesine tırmanmak; ziyaretçileri medeniyetlerin bu amansız ve stratejik geçitte verdikleri kanlı mücadelelere şahitlik etmeye davet etmektedir.

Dışarıdaki o nemli ve dondurucu Çukurova kış poyrazından kaçıp, şehrin o köklü Cumhuriyet tarihine, ahilik kültürüne ve sosyal hafızasına sımsıcak bir ortamda sığınmak isteyenler için tasarlanmış olan bu devasa kompleks, kış aylarında şehir içi kültür gezilerinin en konforlu durağıdır. İklimlendirilmiş salonlarda sergilenen Osmaniye’nin unutulmaya yüz tutmuş zanaatlarını (kaşıkçılık, semercilik, kilimcilik), Çukurova’nın eski tarım hayatını ve Yörük çadırı kültürünü üşümeden incelemek; ziyaretçilere efor sarf etmeden inanılmaz detaylı ve entelektüel bir kış yolculuğu yaşatmaktadır.

Kadirli ilçesinin tam kalbinde, asırlar boyunca üç farklı inancın (Roma, Bizans, İslam) ibadetine ve mimari dokunuşlarına ev sahipliği yapmış bu anıtsal yapı; kış aylarının o gri gökyüzü altında kalın taş duvarları ve antik sütunlarıyla son derece ağırbaşlı bir sığınak olarak yükselmektedir. Dondurucu rüzgarlardan kaçıp, kilise bazilikasından Dulkadiroğulları döneminde camiye çevrilen bu devasa yapının o mozaikli zeminleri ve sarsılmaz taş kemerleri arasında yürümek; medeniyetlerin birbirini yok etmeden nasıl üst üste biriktiğini kışın o dingin atmosferinde sarsıcı bir şekilde kanıtlamaktadır.

Amanos Dağları’nın o sarp ve geçit vermez derinliklerinden doğup kayaları yararak akan bu hırçın çay, kış aylarında yağmurların ve eriyen karların etkisiyle debisinin inanılmaz bir şekilde artmasıyla kelimenin tam anlamıyla gürültülü ve vahşi bir su canavarına dönüşmektedir. Dondurucu rüzgarların estiği sarp vadide, çamurlu patikalardan geçerek o devasa su kütlesinin kayalara çarparak oluşturduğu şelalelere ulaşmak; insanın doğanın o evcilleştirilemez, maskülen ve hırçın gücüyle baş başa kaldığı, oldukça eforlu ve adrenalin yüklü bir kış trekking (doğa yürüyüşü) macerasıdır.

Ceyhan Nehri’nin kavisler çizerek aktığı ve sularının kışın kısmen durgunlaşıp gri bir aynaya dönüştüğü bu devasa sulak alan, kış mevsiminde o bulutlu ve puslu gökyüzü altında son derece pastoral, melankolik ve sessiz bir doğa platosuna dönüşmektedir. Dondurucu kıyı rüzgarlarına inat nehir kenarında yürüyüş yapıp, dalları suya değen çıplak ağaçların arasında kışlayan yalıçapkını (kingfisher) kuşlarının o yalnız silüetlerini izlemek; şehrin gürültüsünden anında sıyrılıp doğanın o mutlak ve yavaşlayan kışlık döngüsüyle baş başa kalmak isteyenler için eşsiz bir tabiat terapisidir.

Dışarıda eksi derecelerdeki o dondurucu ve nemli Amanos rüzgarı eserken, Karatepe-Aslantaş Milli Parkı’nın hemen yakınlarındaki o köylerde yanan odun sobalarının etrafına sığınmak ve kök boyaların o toprak kokusuyla harmanlanmış sımsıcak bir zanaat dünyasına adım atmak kış tatilinin en kültürel molasıdır. Yöreli kadınların o nasırlı elleriyle ahşap tezgahlarda yün ipleri ilmek ilmek dokuduğu o dumanı tüten atölyelerde vakit geçirmek; Çukurova insanının o sert doğaya ve zamana karşı sanatı nasıl bir direniş olarak kullandığını ziyaretçilere efor sarf etmeden, konforla yaşatmaktadır.

Amanos Dağları’nın en görkemli ve sarp zirvelerinden biri olan ve 2200 metreyi aşan rakımıyla adeta Çukurova’nın gökyüzüne uzanan dondurucu kılıcı olan bu efsanevi dağ, kış aylarında metrelerce karın altında kalarak tam bir “Alp” kış safarisine dönüşmektedir. Dondurucu fırtınalara inat, yeni kurulan devasa teleferik hattıyla bu zirveye tırmanmak ve bulutların üzerindeki o mutlak, bembeyaz sessizlikten aşağıda yatan uçsuz bucaksız ovaları izlemek; insanın doğanın o evcilleştirilemez ve maskülen gücü karşısında hissettiği o tarifsiz hayranlığı zirveye taşıyan, adrenalin yüklü bir kışlık inzivadır.

Ceyhan Nehri’nin o gri/lacivert kış sularının hemen kıyısında, sarp bir kayalık burun üzerinde yükselen bu tarihi garnizon; kış mevsiminde vadinin üzerine çöken yoğun sis ve karlar altındaki o sarp silüetiyle birlikte tam bir melankolik sınır kalesi görünümü sunmaktadır. Büyük Türk edebiyatçısı Yaşar Kemal’in İnce Memed romanının doğduğu bu topraklarda, kalenin o yıkık surları arasından Ceyhan’ın hırçın akışını izlemek; insanın Çukurova’nın o isyankar, edebi ve geçit vermez ruhunu kışın o derin, hüzünlü atmosferinde sarsıcı bir şekilde hissetmesini sağlamaktadır.

Osmaniye’nin hemen sırtlarında, Amanos Dağları’nın o balta girmemiş vahşi doğasında gizlenmiş bu görkemli şelale; kış aylarında sularının dondurucu derecelerle buluşması ve etrafının kırağıyla kaplanmasıyla kelimenin tam anlamıyla “Karlar Ülkesi”nden fırlamış bir tabiat anıtına dönüşmektedir. Çamurlu ve sarp patikalardan geçerek o devasa su kütlesinin dondurucu ve gürültülü bir şekilde kayalara çarptığı noktaya ulaşmak; insanın doğanın o evcilleştirilemez, maskülen ve hırçın gücüyle baş başa kaldığı, oldukça eforlu ve adrenalin yüklü bir trekking (doğa yürüyüşü) macerasıdır.

Amanos Dağları’nın eteklerinde, Düziçi Ovası’na hakim sarp bir tepenin üzerine adeta bir kartal yuvası gibi tüneyen bu devasa kale; kış aylarında o geçit vermez tepelerine düşen karlar ve dondurucu dağ rüzgarlarıyla tam bir epik hüzün anıtına bürünmektedir. Ziyaretçilerin olmadığı o dondurucu sessizlikte, kanyonun dibinden esen rüzgara karşı durarak bu asırlık surların arasında yürümek; medeniyetlerin doğa ve uçsuz bucaksız ovalar karşısındaki o kaçınılmaz sarsılmazlığını kışın o derin, melankolik atmosferinde hissettirmektedir.

Hasanbeyli ilçesinde, Amanos Dağları’nın çam ormanlarıyla kaplı derinliklerinde gizlenmiş bu sakin gölet, kış aylarında yüzeyinin kısmen veya tamamen donması ve etrafının metrelerce kar altında kalmasıyla kelimenin tam anlamıyla pastoral bir İskandinav kış masalına bürünmektedir. Ziyaretçilerin olmadığı o dondurucu sessizlikte, gölün o bembeyaz yüzeyine yansıyan kış ormanını izlemek ve rüzgarın o ağaçlarda çıkardığı uğultuyu dinlemek; insanın doğanın o evcilleştirilemez, vahşi ve saf güzelliği karşısındaki yalnızlığını sarsıcı bir şekilde hissettiren gizli bir doğa rotasıdır.

Şehrin tam kalbinde, o dondurucu ve nemli Çukurova kış poyrazı altında son derece ağırbaşlı, hüzünlü ve sarsılmaz bir hafıza merkezi olarak duran bu devasa anıt meydan, kış aylarının o gri gökyüzü altında inanılmaz bir saygı sığınağına dönüşmektedir. Dondurucu rüzgarların anıt bloklarının arasında uğuldayarak geçtiği o geniş alanda durup; vatan uğruna can veren yiğitlerin anısı önünde tefekkür etmek, Osmaniye’nin o “Şehitler Diyarı” kimliğini ve ağırbaşlı kışlık silüetini ziyaretçilerin ruhuna sımsıcak bir vatanseverlikle nakşetmektedir.

Sumbas ilçesinin sarp ve balta girmemiş ormanlarına gizlenmiş bu geniş şelale ve kanyon kompleksi, kış aylarında sularının debisinin artması ve etrafındaki kayalıkların beyaz bir örtüyle kaplanmasıyla kelimenin tam anlamıyla gürültülü ve vahşi bir kışlık su şölenine dönüşmektedir. Karlı ve çamurlu patikalardan geçerek o dondurucu suların kanyon duvarlarında çıkardığı yankıyı dinlemek; insanın doğanın o jeolojik heykeltıraşlık gücü karşısındaki küçüklüğünü iliklerine kadar hissettiren ekstrem ve macera dolu bir inzivadır.

Kadirli ilçesinde, orman denizinin tam ortasında açılmış devasa bir plato olan Maksutoğlu, kış mevsiminde metrelerce kar altında kalarak tam bir “Alp” kışını aratmayan ekstrem bir kar safarisi merkezine dönüşmektedir. Gökyüzüne uzanan asırlık ağaçların dondurucu rüzgarlar eşliğinde geçit vermediği bu bakir coğrafyada, karlar altındaki ahşap yayla evlerinin yalnızlığını fotoğraflamak; doğanın o en saf, en el değmemiş ve en maskülen halini iliklerine kadar hissetmek isteyen macera tutkunları için Çukurova sınırlarındaki en iddialı inziva noktalarından biridir.

Çukurova’yı Doğu ve Güneydoğu’ya bağlayan o tarihi İpek Yolu’nun sarp ve dondurucu geçitlerinden birinde, asırlardır vakur bir şekilde ayakta duran bu tek kemerli Osmanlı taş köprüsü; kış mevsiminde o sapsarı taşlarının üzerine biriken karlar ve altından coşkuyla akan soğuk sularla son derece sarsılmaz bir sığınak olarak durmaktadır. Dondurucu vadi rüzgarlarının o tarihi kemerlerin altından geçerken çıkardığı uğultuyu dinleyerek bu köprüyü izlemek; ziyaretçilere asırlar boyunca bu amansız kış şartlarında kervanların verdikleri hayatta kalma mücadelelerini sarsıcı bir şekilde tefekkür ettirmektedir.

Amanos Dağları’nın o dondurucu rüzgarlarında veya sarp kalelere tırmanırken harcanan enerjiyi, yörenin o bol şifalı, fıstıklı ve sımsıcak lezzetleriyle geri kazanmak, bu yorucu kış tatilinin tartışmasız en ısıtıcı ve efsanevi finalidir. Dışarıdaki eksi derecelerden kaçıp; zehirli yılan yastığı bitkisinin günlerce fermente edilerek şifaya dönüştürüldüğü, dumanı tüten “Andırın Doktoru” lakaplı “Tırşik Çorbası”nı yudumlamak, ardından o meşhur iri Osmaniye yer fıstığıyla yapılmış sımsıcak bir kadayıf (veya kömbe) ile bedeni şarj etmek, vücudun kış soğuğuna karşı ihtiyaç duyduğu tüm kalkanı anında örmektedir.