Yozgat Kışın Gezilecek Yerler: Soğuk Havalarda Keşfedilecek Noktalar

Türkiye’nin ilan edilen ilk milli parkı olan ve şehrin hemen yanı başında devasa bir oksijen deposu olarak yükselen bu asırlık karaçam ormanı, kış mevsimi geldiğinde üzerine düşen kırağı ve kar örtüsüyle şehrin gürültüsünden tamamen kopmuş, dingin ve melankolik bir İskandinav doğa sığınağına dönüşmektedir. Dondurucu kış rüzgarlarının asırlık çam ağaçlarının tepesinde çıkardığı o asil uğultuyu dinleyerek orman içi patikalarda sessiz bir yürüyüş yapmak; metropol insanının doğayla yeniden bağ kurması ve kışın o minimalist, beyaz estetiğini ciğerlerine çekmesi için tasarlanmış kusursuz bir tabiat terapisidir.

Dışarıda eksi derecelerdeki o amansız Bozok ayazı hüküm sürerken ve bozkırın üzeri karlar altındayken, 2000 yıllık antik Roma sütunlarının arasından yeryüzüne fışkıran bu şifalı sıcak suların manzarası, kelimenin tam anlamıyla gerçeküstü bir kışlık görsel şölendir. Kar yağışı altında o devasa mermer kemerlerin ortasındaki havuzlardan yükselen o yoğun termal buhar bulutlarını izlemek ve tarihin bu eşsiz termal sığınağının kış fırtınalarına nasıl meydan okuduğuna tanıklık etmek; ziyaretçilere geçmişin mimari zekasıyla doğanın gücünün birleştiği lüks bir zaman yolculuğu yaşatmaktadır.

Şehrin tam kalbinde, geniş bir meydanın ortasından gökyüzüne doğru asaletle yükselen kesme taştan yapılmış bu tarihi kule, kış aylarının o gri ve bulutlu gökyüzü altında şehrin en anıtsal, hüzünlü ve nostaljik silüetini oluşturmaktadır. Lapa lapa kar yağdığı anlarda, dondurucu rüzgarlara karşı durarak bu asırlık saatin çan sesini dinlemek ve kulenin o sivri külahında biriken karları fotoğraflamak; Yozgat’ın o sert ve ağırbaşlı kış karakterini tek bir kadrajda ölümsüzleştirmek isteyen sokak fotoğrafçıları için muazzam bir fırsattır.

19. yüzyıl Osmanlı sivil mimarisinin o estetik, ahşap karkaslı ve gösterişli şaheserlerinden biri olan bu konak, dışarıda lapa lapa kar yağarken veya keskin Bozok ayazı eserken Yozgat’ın köklü etnografik geçmişine sımsıcak bir ortamda sığınmak isteyenler için kusursuz bir kapalı alan durağıdır. Ahşap merdivenlerin gıcırtısı eşliğinde üst katlara çıkarak, eski Yozgat kışlarının o sobalı, samimi yaşam kültürünü yansıtan sedirli odalarında dolaşmak; ziyaretçileri modern çağın telaşından söküp alarak, Anadolu insanının o telaşsız, asil ve estetik ev içi yaşantısına doğru harika bir zaman yolculuğuna çıkarmaktadır.

Aydıncık ilçesinde, Çekerek Nehri’nin sarp kayalıkları adeta ortadan ikiye yararak oluşturduğu bu devasa kanyon, kış aylarında sularının kısmen donması ve kanyon duvarlarının üzerine çöken yoğun sis tabakasıyla kelimenin tam anlamıyla bir İskandinav fiyordunu andırmaktadır. Dondurucu rüzgarın vadi içinde bir koridor gibi hızlanarak çıkardığı uğultuyu dinleyip, o sarp kayalıklardaki tarihi Hitit kabartmalarını aramak; doğanın o evcilleştirilemez ilkel gücü karşısında insanın hissettiği o tarifsiz küçüklüğü ve hayranlığı zirveye taşıyan ekstrem bir kışlık inzivadır.

Osmanlı İmparatorluğu’nun o köklü ve sarsılmaz mimari estetiğini Anadolu’nun göbeğine taşıyan bu anıtsal eser, kış aylarının o gri ve bulutlu gökyüzü altında, kalın kesme taş duvarları ve kurşun kaplı kubbesiyle son derece ağırbaşlı ve asil bir sığınak olarak yükselmektedir. Dondurucu bozkır rüzgarlarından kaçıp, caminin o geniş iç mekanına ve harika kalem işi süslemelerle bezenmiş sıcak atmosferine adım atmak; asırlar boyunca bu ulu kubbenin altında edilen kışlık duaların ve inancın o koruyucu gücünü ziyaretçilerin kalbine sımsıcak bir şekilde nakşetmektedir.

Sorgun ilçesinin sarp ve ıssız tepelerinde yer alan, binlerce yıl önce yakılarak yok edilmiş bu devasa Demir Çağı metropolü; kış mevsiminde o uçsuz bucaksız ovaya çöken kar örtüsü ve dondurucu rüzgarlarla birlikte son derece gizemli, hüzünlü ve epik bir görünüme bürünmektedir. Kar altında kalmış o devasa taş surların kalıntıları arasında yürümek ve medeniyetlerin doğa ve savaşlar karşısındaki o acımasız sonunu kışın o derin, vurucu atmosferinde hissetmek; ziyaretçileri tarihin o geçit vermez, karanlık dönemlerine geri götüren sarsıcı bir arkeolojik keşiftir.

Yozgat’ın o klasik ve sapsarı bozkır coğrafyasından bir anda kopup, tamamen Karadeniz iklimini andıran sık çam ve meşe ormanlarına geçiş yaptığı bu efsanevi bölge; kış aylarında metrelerce karın altında kalarak sivil dünyanın tüm kargaşasından tamamen izole olmuş destansı bir kar safarisine dönüşmektedir. Kar altındaki asırlık ağaçların ve ahşap çardakların o dondurucu sessizliği içinde yapılan zorlu yürüyüşler, doğanın o en ilkel, en saflık dolu ve vahşi beyazlığına sığınmak isteyen macera tutkunları için İç Anadolu’daki en iddialı ormanlık kış inzivalarından birini sunmaktadır.

Yerköy ilçesinin o sert bozkır tepelerine gizlenmiş olan bu devasa karstik yeraltı dünyası, dışarıda lapa lapa kar yağarken veya eksi derecelerdeki o keskin Yozgat ayazı hüküm sürerken, içine girdiğiniz anda sizi karşılayan o yalıtımlı, ılık havasıyla eşsiz bir sığınak ve macera sunmaktadır. Mağaranın o loş ve yankılı dehlizlerinde, dar tünellerden geçerek asırlar öncesinin yaşam alanlarını incelemek; kış mevsiminin dışarıdaki sertliğinden tamamen izole bir şekilde yeryüzünün o sessiz, gizemli ve sıcak derinliklerine inme fırsatı vermektedir.

Dışarıda eksi 15 dereceleri bulan dondurucu bir bozkır fırtınası eserken, yerin kilometrelerce altından 70 dereceyi aşan bir sıcaklıkla yeryüzüne çıkan bu tarihi termal sular; bedeni ve ruhu kışın tüm yıpratıcı etkilerinden arındırmak için yaratılmış kusursuz bir kışlık sağlık merkezidir. Karlı bir günde termal havuzlardan yükselen o yoğun buhar bulutlarının arasına kendinizi bırakmak ve o termal şokla kaslarınızın gevşediğini hissetmek; kış tatilinin tüm o dondurucu zorluklarını saniyeler içinde silip atarak ziyaretçilere lüks ve geleneksel bir terapi sunmaktadır.

Yozgat’ın o klasik bozkır mimarisinden bir anda kopup, 19. yüzyılda madencilik için bölgeye yerleşen Rumların inşa ettiği o estetik ve zarif taş işçiliğine geçiş yapan bu tarihi mahalle, kış aylarında karlar altında kaldığında tam bir klasik dönem film setine dönüşmektedir. Dondurucu rüzgarların o cumbalı taş konaklar ve günümüzde harabe halinde duran Eski Kilise’nin kemerleri arasında çıkardığı uğultuyu dinleyerek ıssız sokaklarda yürümek; ziyaretçilere Anadolu’nun o çok kültürlü, zengin ve hüzünlü geçmişini kışın o melankolik atmosferinde sarsıcı bir şekilde hissettirmektedir.

Yozgat’ın o uçsuz bucaksız ve rüzgarlı bozkırlarının ortasından süzülerek akan Kanak Suyu üzerinde asırlar boyunca kış fırtınalarına göğüs germiş bu efsanevi Osmanlı köprüsü, kış mevsiminde altından akan suların kısmen donması ve etrafının karla kaplanmasıyla kelimenin tam anlamıyla ıssız bir Orta Çağ geçidine dönüşmektedir. Dondurucu karasal rüzgarların o beyaz kesme taş kemerlerin altından geçerken çıkardığı korkutucu uğultuyu dinleyerek köprünün üzerinde durmak; geçmişte kervanların ve atlıların bu acımasız kış şartlarında sarp vadileri nasıl aştığını adrenalin yüklü bir atmosferde hissettirmektedir.

Yozgat şehir merkezine çok yakın bir konumda yer alan ve etrafı çam ağaçlarıyla çevrili olan bu yapay gölet, kış aylarında eksi 15 dereceleri bulan Bozok ayazıyla tamamen donarak devasa, pürüzsüz bir buzul aynasına dönüşmektedir. Ziyaretçi kalabalığının tamamen bittiği bu ıssız aylarda, gölün o dondurucu ve beyaz yüzeyine yansıyan karlı ağaçları izleyerek göl kenarında sessiz bir kış yürüyüşü yapmak; metropolün gürültüsünden anında izole olmak ve Yozgat’ın o sert kışlık ekosistemini ciğerlerine çekmek isteyenler için eşsiz bir tabiat terapisidir.

Türkiye’nin ilk milli parkı olan Yozgat Çamlığı’nın en hakim noktasında yer alan ve kış mevsiminde karlar altında kaldığında tüm şehri ve uçsuz bucaksız çam ormanlarını kuşbakışı izlemek için muazzam bir panoramik balkona dönüşen bu tepe, kışın o sert rüzgarlarına meydan okuyanların adresidir. Dondurucu poyraz rüzgarlarına inat, bu yüksek terasta durup; bir yanda lapa lapa yağan karın altındaki o gri şehri, diğer yanda ise İskandinav ormanlarını aratmayan o bembeyaz çam denizini izlemek, Yozgat’ın o ağırbaşlı kışlık silüetini hafızalara kazıyan en klasik doğa ritüelidir.

Yozgat’ın o dondurucu ve bıçak gibi kesen kuru ayazında veya Çamlık Milli Parkı’nın karlı patikalarında harcanan enerjiyi, yörenin o bol acılı, etli ve sımsıcak lezzetleriyle geri kazanmak, bu yorucu kış tatilinin tartışmasız en ısıtıcı ve efsanevi finalidir. Dışarıdaki eksi derecelerden kaçıp, özel bir hamurla çiğnenmeden yutulan, acısı ve tavuk/hindi suyuyla iliklere kadar ısıtan o dumanı tüten efsanevi “Arabaşı Çorbası”nı içmek; ardından kış gecelerinde toprak testinin kırılarak servis edildiği o bol etli, sebzeli “Desti (Testi) Kebabı” ve sıcacık “Parmak Çörek” ile bedeni şarj etmek, vücudun kış soğuğuna karşı ihtiyaç duyduğu tüm kalkanı anında örmektedir.